Tom Oomen betoog
- 5 juli 2019

Betoog Fractievoorzitter Tom Jaarrekening / Kaderbrief

Wil je liever luisteren in plaats van lezen? Dat kan hier.

*    Miljoenentekort dreigt in Asten.
*    Gemeenteraad Someren trekt samen op in financieel barre tijd.
*    Laarbeek eindigt ook in 2018 diep in de min.
*    Lasten fors verhoogd in Gemert.
*    Geldrop-Mierlo gaat bezuinigingen voelen.

Een greep uit een veelvoud aan beangstigende krantenkoppen van de afgelopen maand. Waar gemeenten om ons heen tonnen de min in duiken sluiten wij af met een plus van 1,8 miljoen. Wat ons betreft dan ook een dikke pluim voor dit college voor het op orde houden van onze financiën.

Een plus op de balans is goed, zeker wanneer vanuit een bedrijfsfilosofie naar de gemeente gekeken wordt. Toch moet niet overal die vergelijking gemaakt worden. Bijvoorbeeld wanneer het gaat om ons grondbedrijf. Waar vastgoedondernemers winst moeten maken, is het voor een gemeente ooit onvermijdelijk om verlies te pakken, om zo te investeren in een groeiende gemeente.

Een groeiende gemeente zeg ik, want de krimp die voorzien is in 2022 zien wij niet zitten. Wij zijn niet van plan om de handdoek in de ring te gooien. We moeten er alles aan doen om de generatie van Ruud, Bram en mijzelf in Deurne te houden. Dit is cruciaal voor de leefbaarheid en de aantrekkelijkheid van onze gemeente. Wij vinden het dan ook van belang dat we de actieve houding vasthouden, wanneer het gaat om het aanvullen van onze woningvoorraad. Wij roepen wel het college op om nog beter te kijken waar CPO of andere kleinschalige projecten opgezet kunnen worden. Gelukkig hebben we hiermee alweer een goede stap gezet met de zojuist vastgestelde woonvisie.

Bij het bespreken van deze woonvisie in de commissie gaf ik al aan: een woonvisie is maar een onderdeel om de leefbaarheid van Deurne te verbeteren. Een maatregel om hier ook aan bij te dragen is het terugdringen van het vrachtverkeer in het centrum. Wij zijn hier erg blij mee. Zeker wanneer hier de spoortunnel en de verhoging van de snelheid op het Knoflookpad bij komen. Een echte verbetering voor de leefbaarheid van Deurne, met hopelijk snel een vergelijkbaar verbod op vrachtverkeer in Liessel. Wij zijn erg benieuwd naar de onderzoeksresultaten die we op korte termijn mogen verwachten.

Ik heb mijn verhaal opgebouwd volgens de welbekende hamburger methode. Een positief deel, een lading kritiek en weer positief afsluiten. We zijn nu aangekomen bij de kritische noten die ik nodig acht te maken.

Ten eerste de €30.000 plus een halve FTE per jaar die wij steken in het innovatiehuis. De drie speerpunten van dit project: agrofood, slimme maakindustrie en vrijetijdseconomie steunen wij van harte. Binnen de eerste 2 speerpunten zijn echter nog geen projecten gerealiseerd. Verder hebben wij ook nog weinig ontwikkelingen vanuit het innovatiehuis mogen waarnemen. Dit vinden wij zonde en vragen het college dan ook toe te lichten hoe deze energie in de toekomst beter benut gaat worden. 

Waar wel op is ingezet is de vrijetijdseconomie, en wij vinden dat goed. Wij zijn bijvoorbeeld ook nog altijd voorstander van het oppakken van de Groene Peelvalei. Maar ook andere ontwikkelingen juichen wij van harte toe. Helaas zien wij echter niet terug wat de resultaten hier nu van zijn. Waar we op het sociaal domein alles meten en op de cijfers proberen te sturen, lijkt ons hetzelfde op een thema als vrijetijdeconomie ook mogelijk, zo niet eenvoudiger zelfs. Meten is weten, nietwaar? Ook zijn wij in dit kader benieuwd hoe de ontwikkelingen zich ontvouwen bij de Wieger. Wij blijven als raad graag een vinger aan de pols houden.

Mijn tweede kritiekpunt gaat over de vervanging van de roltrap van de parkeergarage. Flauw zou het zijn, om met verbazing te reageren op de vervanging van een object dat nauwelijks gebruikt wordt. Toch vinden wij dit een vreemde eend in de bijt. Bovenop de 40.000 nog eens 90.000 voor vervroegde vervanging vanwege duurzaamheid. Normaal gesproken probeert men dergelijke investeringen binnen 5 jaar terug te verdienen, maar hier zien wij niets van terug. Wij zijn erg benieuwd naar de verklaring van het college die deze investering rechtvaardigt. 

Het derde en laatste kritiekpunt betreft de investeringen in het centrum. Investeren in dit gebied an sich kan rekenen op onze steun. Wel baart het ons zorgen dat we meerdere posten zien in de kaderbrief die een verbetering van het centrum tot doel hebben. 60.000 hier, 35.000 daar en verderop nog eens 45.000. Wij vragen ons ten zeerste af waarom deze kosten, en dus ook de plannen, zo gefragmenteerd zijn. In hoeverre is hier sprake van een integrale aanpak? Wordt het geld op deze manier wel het effectiefst ingezet?

De laatste vragen zijn vragen die aan het college gesteld kunnen worden. En dat heb ik hierbij dan ook gedaan. Echter beter nog worden dit soort vragen beantwoord door men die er wat verder vanaf staat. Een onafhankelijke partij die samen met de raad en het college het beste voor heeft met Deurne, maar met een kritische blik wellicht verassende wendingen kan bewerkstelligen in het beleid van onze gemeente. U weet wel, een rekenkamer. Dat een motie om zo'n club in Deurne te installeren wordt ingediend door de voltallige raad zegt meer dan volgens mij beseft wordt. Wij, de Deurnese politiek, zijn het geregeld met elkaar oneens. Toch is er 1 overeenkomst. "Het beste voor Deurne" is een spreuk die jaren geleden op onze verkiezingsposters prijkte, maar zou net zo goed de titel van deze breed gedragen motie mogen zijn. 

Ik ga afronden, en zoals ik aangaf doe ik dat in lijn met de hamburgermethode.

Een investering die wij toejuichen is deze in de mantelzorg. Dit betekent dat deze groep aan het groeien is, en dat is goed.  Hoewel de jeugd de toekomst heeft, mogen wij de generatie waar wij onze huidige comfortabele positie mede aan te danken hebben niet vergeten. Wij gunnen deze generatie dan ook een waardige plek binnen onze gemeente. Hoe langer deze groep thuis kan blijven wonen, hoe prettiger zij dit ervaren, als ik mijn oma Mietje mag geloven. Wij zijn dus bereid te investeren in de toekomst, maar zullen nooit de toekomst van ons verleden vergeten.